De keuze tussen een asset deal en een share deal is een cruciale beslissing in elke M&A-transactie, waarbij fiscale overwegingen vaak de doorslag geven. Beide transactiestructuren bieden, afhankelijk van de specifieke omstandigheden van koper en verkoper, verschillende belastingvoordelen.
Een grondige analyse van de fiscale implicaties is essentieel om de transactiestructuur te optimaliseren en de waarde voor alle betrokken partijen te maximaliseren. De juiste keuze kan aanzienlijke fiscale besparingen opleveren en toekomstige belastingposities versterken.
Wat is het verschil tussen een asset deal en een share deal?
Een asset deal behelst de verkoop van specifieke activa en passiva van een onderneming, terwijl een share deal de verkoop van aandelen in de rechtspersoon zelf omvat. Bij een asset deal blijft de oorspronkelijke vennootschap bestaan en worden alleen geselecteerde bedrijfsonderdelen overgedragen.
Bij een share deal verkrijgt de koper alle rechten en verplichtingen die aan het aandelenbezit zijn verbonden, inclusief historische risico’s en contingente verplichtingen. De koper stapt als het ware in de schoenen van de verkoper en neemt de gehele juridische entiteit over, met al haar kenmerken.
Een asset deal biedt meer flexibiliteit bij de selectie van over te nemen onderdelen. Kopers kunnen specifieke activa kiezen en bepaalde verplichtingen uitsluiten, wat risicobeheer vergemakkelijkt. Deze structuur vereist echter meer administratieve handelingen en kan complexer zijn in de uitvoering.
Welke fiscale voordelen biedt een asset deal ten opzichte van een share deal?
Asset deals bieden kopers een step-up in de boekwaarde van overgenomen activa tot de betaalde koopprijs, wat hogere afschrijvingen en een lagere toekomstige belastingdruk mogelijk maakt. Dit voordeel is bijzonder waardevol bij transacties met aanzienlijke goodwillcomponenten.
De step-up maakt hogere afschrijvingen op materiële en immateriële activa mogelijk, waardoor de belastbare winst in toekomstige jaren afneemt. Voor verkopers kan een asset deal voordelig zijn wanneer de onderneming verliescompensatiemogelijkheden heeft die anders verloren zouden gaan bij een share deal.
Share deals profiteren daarentegen van de deelnemingsvrijstelling bij een belang van minimaal 5%, waardoor vermogenswinsten kunnen zijn vrijgesteld van vennootschapsbelasting. Deze vrijstelling geldt echter alleen indien wordt voldaan aan een van de drie toetsen: de motiveringstoets, de bezitstoets of de bezittingentoets.
Bij asset deals moet wel rekening worden gehouden met overdrachtsbelasting van 10,4% op Nederlandse onroerende zaken, wat de totale transactiekosten kan verhogen. Deze belasting geldt niet bij share deals, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan.
Wanneer is een asset deal fiscaal aantrekkelijker voor de koper?
Asset deals zijn fiscaal aantrekkelijk voor kopers wanneer de koopprijs aanzienlijk hoger ligt dan de boekwaarde van de activa, omdat de step-up substantiële toekomstige afschrijvingsvoordelen genereert. Dit geldt vooral bij overnames met hoge goodwillcomponenten of ondergewaardeerde activa.
Kopers met een hoge belastingdruk profiteren maximaal van de verhoogde afschrijvingen die voortvloeien uit de step-up. De mogelijkheid om goodwill in tien jaar af te schrijven kan de effectieve belastingdruk aanzienlijk verlagen, vooral in combinatie met andere aftrekbare kosten.
Een asset deal biedt ook voordelen wanneer de doelonderneming fiscale verliezen heeft die voor de koper niet bruikbaar zijn. In een share deal zouden deze verliezen meekomen, maar mogelijk niet verrekenbaar zijn, terwijl een asset deal een schone start mogelijk maakt.
Voor kopers die selectief activa willen overnemen en bepaalde verplichtingen willen vermijden, biedt een asset deal de flexibiliteit om terugwerkende kracht toe te passen waar dat fiscaal voordelig is.
Hoe beïnvloedt de fiscale positie van de verkoper de keuze tussen asset en share deal?
De fiscale positie van de verkoper bepaalt in belangrijke mate welke transactiestructuur optimaal is. Verkopers met substantiële fiscale verliezen kunnen beter kiezen voor een asset deal om deze verliezen nog te benutten, terwijl verkopers die kwalificeren voor de deelnemingsvrijstelling vaak profiteren van een share deal.
Bij een share deal kunnen verkopers profiteren van de deelnemingsvrijstelling, waardoor de vermogenswinst volledig of grotendeels belastingvrij kan zijn. Dit vereist wel dat wordt voldaan aan de motiveringstoets (actieve betrokkenheid), de bezitstoets (minimaal 10% effectieve belasting bij de dochter) of de bezittingentoets (minder dan 70% vrije beleggingen).
Verkopers met een fiscale eenheid moeten rekening houden met de impact op verliescompensatiemogelijkheden. Een asset deal kan voordelig zijn wanneer verliezen binnen de groep nog kunnen worden verrekend, terwijl een share deal deze mogelijkheden kan beperken.
De conditionele bronbelasting van 25,8% die sinds 1 januari 2024 geldt voor dividenden aan laagbelastende jurisdicties, kan de keuze beïnvloeden wanneer de verkoper in een dergelijke jurisdictie is gevestigd.
Welke rol speelt goodwillafschrijving in de keuze voor een asset deal?
Goodwillafschrijving is een cruciale factor in de fiscale aantrekkelijkheid van asset deals, omdat kopers de goodwillcomponent in tien jaar kunnen afschrijven tegen het geldende vennootschapsbelastingtarief van 25,8%. Deze afschrijving genereert substantiële belastingvoordelen die de effectieve koopprijs verlagen.
Bij transacties waarbij goodwill een significant deel van de koopprijs vormt, kan de fiscale waarde van de afschrijvingsmogelijkheid de extra complexiteit en kosten van een asset deal rechtvaardigen. De jaarlijkse afschrijving verlaagt de belastbare winst en verbetert daarmee de cashflow van de overnemende partij.
In een share deal blijft de goodwill op de balans van de doelonderneming staan tegen historische waarde, zonder mogelijkheid tot step-up of verhoogde afschrijving. Dit betekent dat het fiscale voordeel van goodwillafschrijving voor de koper verloren gaat.
De earnings-strippingregels kunnen de aftrekbaarheid van financieringskosten beperken tot maximaal 30% van de EBITDA, met een drempel van €1 miljoen die altijd aftrekbaar blijft. Deze beperking moet worden meegewogen in de totale fiscale optimalisatie.
Hoe beïnvloeden verliescompensatiemogelijkheden de keuze voor de transactiestructuur?
Verliescompensatiemogelijkheden hebben directe impact op de keuze voor de optimale transactiestructuur. Bij een share deal blijven fiscale verliezen van de doelonderneming behouden, maar kunnen zij worden beperkt door wijzigingen in eigendom, terwijl een asset deal deze verliezen bij de verkoper laat, waar ze mogelijk beter kunnen worden benut.
Wanneer de doelonderneming substantiële voorwaartse verliescompensatie heeft, kan een share deal voordelig zijn, mits de verliezen na overname nog bruikbaar blijven. De continuïteitseis vereist dat de onderneming dezelfde activiteiten voortzet en dat er geen wezenlijke wijziging in eigendom plaatsvindt.
Voor verkopers met verliescompensatiemogelijkheden kan een asset deal aantrekkelijk zijn, omdat de verliezen bij de verkopende entiteit blijven en kunnen worden verrekend met de vermogenswinst uit de asset deal. Dit kan de totale belastingdruk voor de verkoper aanzienlijk verlagen.
De regels voor de fiscale eenheid spelen een belangrijke rol bij verliescompensatie. Binnen een fiscale eenheid is horizontale verliescompensatie mogelijk, wat de flexibiliteit in de structurering vergroot. Het nieuwe groepsregime dat wordt verwacht, kan deze mogelijkheden verder uitbreiden.
De keuze tussen een asset deal en een share deal vereist een zorgvuldige afweging van alle fiscale aspecten, in samenhang met de specifieke omstandigheden van beide partijen. Professionele begeleiding door ervaren M&A-adviseurs is essentieel om de optimale structuur te identificeren en fiscale voordelen te maximaliseren. Voor een grondige analyse van uw specifieke situatie kunt u contact opnemen voor een uitgebreide beoordeling van de fiscale optimalisatiemogelijkheden.
Link gekopieerd!
